Οι εξετάσεις για την Αξιολόγηση και Πιστοποίηση των ενδιαφερομένων, αναμένεται να ξεκινήσουν μέσα στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα, με την ολοκλήρωση των απαραίτητων διοικητικών πράξεων και διαδικασιών ανάμεσα στους δύο φορείς.

Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να απευθύνεστε στον Εθνικό Οργανισμό Πιστοποίησης Προσόντων και Επαγγελματικού Προσανατολισμού (Ε.Ο.Π.Π.Ε.Π.) και στο Κέντρο Μελετών Ασφάλειας (ΚΕ.ΜΕ.Α.), στα παρακάτω στοιχεία επικοινωνίας:

ΚΕ.ΜΕ.Α.
Τηλέφωνα επικοινωνίας:
210-7481421 (κ. Πετρόπουλο Νίκο ή κ. Θέμελη Παντελή)
email: kemea@kemea.gr

Ε.Ο.Π.Π.Ε.Π.
Τηλέφωνα επικοινωνίας:
210-2709071 (κ. Σιμωτά Τίνα)
210-2709079 (κ. Ρουγγέρη, Χριστίνα)
210-2709138 (κ. Μπάσδρα Παρασκευή)
210-2709141 (κ. Παπευσταθίου Κωνσταντίνος)
email: info@eoppep.gr

Πρόγραμμα Εκδήλωσης
18:00 Έναρξη Εκδήλωσης
Χαιρετισμός του Αντιπεριφερειάρχη Πειραιά κ.Στέφανου Χρήστου
Εναρκτήρια ομιλία του Δημάρχου Αθηναίων κ.Γιώργου Καμίνη
18:20 – 18:50 (κεντρική εισήγηση)
Καθηγήτρια Χριστίνα Ζαραφωνίτου, Διευθύντρια του ΠΜΣ Εγκληματολογίας Παντείου Πανεπιστημίου
“(Aν)ασφάλεια καταστηματαρχών Αθήνας και Πειραιά και νέες μορφές αστυνόμευσης ”
18:50 – 19:10 (εισήγηση)
Δρ. Ιωάννα Τσίγκανου Διευθύντρια ερευνών στο ΕΚΚΕ
“Η κρίση πριν από την ‘κρίση’: επιχειρηματικότητα, ‘κίνδυνοι’ και ανταγωνισμοί στο εμπορικό κέντρο της Αθήνας”
19:10 – 19:30 (εισήγηση)
Καθηγητής Βασίλης Καρύδης, Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου και βοηθός Συνηγόρου του Πολίτη
“Αστεακή υποβάθμιση και δικαιώματα: Η οπτική του Συνηγόρου του Πολίτη”
19:30 – 19:40 (παρέμβαση)
Γεώργιος Χαλυβόπουλος, Αστυνόμος Α΄, εκπρόσωπος Αρχηγείου Ελληνικής Αστυνομίας
19:40 – 19:50 (παρέμβαση)
Γεώργιος Στεργίου, Ειδικός Γραμματέας υπηρεσίας εποπτείας της αγοράς του Υπουργείου Ανάπτυξης
19:50 – 20:20
Συζήτηση επί των εισηγήσεων
20:20 – 20:30
Συμπεράσματα – Κλείσιμο Εκδήλωσης
Διεύθυνση/Συντονισμός συζήτησης: Καθηγητής Γιάννης Πανούσης, Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Α. Ιστορικό

Η πειρατεία, ως διεθνές έγκλημα με τη σύγχρονη μορφή του, έχει λάβει ανησυχητικές διαστάσεις τα τελευταία χρόνια σε κάποιες θαλάσσιες περιοχές του πλανήτη όπου εμφανίζεται αυξημένη διέλευση εμπορικών πλοίων και ταυτοχρόνως έλλειψη αποτελεσματικών προληπτικών και κατασταλτικών δράσεων από πλευράς των κατά περίπτωση παράκτιων Κρατών.

Από το έτος 2007 και ιδιαίτερα μετά το δεύτερο εξάμηνο του έτους 2008, το φαινόμενο της θαλάσσιας πειρατείας έλαβε ανησυχητικές διαστάσεις στη θαλάσσια περιοχή ανοικτά του Κόλπου του Άντεν (Κέρας της Αφρικής). Αποτέλεσμα του τρόπου δράσης των πειρατών αποτελεί η διεύρυνση της περιοχής των επιθέσεων, οι οποίες σύμφωνα με πραγματικά γεγονότα καλύπτουν πλέον σχεδόν όλη τη γεωγραφική περιοχή του βόρειου και του κεντρικού Ινδικού Ωκεανού.

Κατά το έτος 2010 οι πειρατικές επιθέσεις εναντίον πλοίων κάθε σημαίας στην εν λόγω θαλάσσια περιοχή ανήλθαν σε 210, ενώ το συνολικό κέρδος για τους 1500 περίπου πειρατές που δρουν στην περιοχή υπολογίζεται, κατά μέσο όρο, σε 150 εκατομμύρια δολάρια Η.Π.Α.

Το «ανθρώπινο» κόστος της πειρατείας, το έτος 2010 ήταν 4185 ναυτικοί που υπέστησαν ένοπλη επίθεση, 1090 κρατήθηκαν αιχμάλωτοι και 516 χρησιμοποιήθηκαν ως ανθρώπινες ασπίδες.

Όσον αφορά τα πλοία υπό ελληνική σημαία, από το 2008 μέχρι σήμερα, σε συνολικά 15 επιθέσεις, μόνο 2 είχαν ως αποτέλεσμα την κατάληψή από τους πειρατές και στη συνέχεια την καταβολή λύτρων για την απελευθέρωσή τους, χωρίς, ευτυχώς, να υπάρξει απώλεια ανθρώπινης ζωής ή τραυματισμός Έλληνα ναυτικού ή άλλου επιβαίνοντα σε αυτά.

Β. Νομικό πλαίσιο

Η ελληνική νομοθεσία αντιμετωπίζει το ζήτημα της πειρατείας και της ποινικής δίωξης των πειρατών. Ειδικότερα :

1. Στο ν.2321/1995 που κύρωσε τη Διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982 (UNCLOS, άρθρα 101 και 110 παρ.1-στην τελευταία διάταξη προβλέπεται το δικαίωμα πολεμικών ή αντίστοιχων πλοίων οιασδήποτε χώρας για επιβίβαση σε εμπορικό πλοίο άλλου Κράτους, στο οποίο έχει εκδηλωθεί πειρατεία).

2. Στο άρθρο 215 του ν.δ. 187/1973 (Κώδικας Δημοσίου Ναυτικού Δικαίου), προβλέπεται η ποινική δίωξη κατά των πειρατών.

3. Στα άρθρα 7 και 8 του Ποινικού Κώδικα, ορίζεται η παγκόσμια δικαιοδοσία των Ελληνικών Ποινικών Δικαστηρίων για τέλεση, μεταξύ άλλων και του εγκλήματος της πειρατείας.

4. Στο άρθρο 2 του ν. 3922/2011 (σύσταση Αρχηγείου Λιμενικού Σώματος-Ελληνικής Ακτοφυλακής), ορίζεται ως αρμοδιότητα του Σώματος η αντιμετώπιση της πειρατείας στο χώρο ευθύνης του.

Όσον αφορά το θέμα της επιβίβασης ενόπλων τμημάτων στα υπό ελληνική σημαία εμπορικά πλοία για την παροχή προστασίας, δεν υπάρχει μέχρι σήμερα σχετική νομοθεσία. Επίσης, αναφορικά με την ύπαρξη όπλων στα πλοία και τη μεταφορά τους σε αυτά, εφαρμόζονται οι διατάξεις της εθνικής μας νομοθεσίας (ν. 2168/1993) και η κατ΄ εφαρμογή αυτής εκδοθείσα Υ.Α. 3312.1/01/94/20.07.1994, σύμφωνα με την οποία επιτρέπεται σε ελληνικά πλοία να φέρουν μέχρι τέσσερα (4) περίστροφα ή πιστόλια, για την προστασία του πληρώματος, τα οποία χρησιμοποιούνται κατόπιν αδείας του πλοιάρχου, σε περιπτώσεις ανάγκης και για όσο διαρκεί αυτή.

Η διεθνής κοινότητα δεν έχει θεσμοθετήσει ιδιαίτερο νομικό πλαίσιο για την κάλυψη των σύνθετων και περίπλοκων ποινικών και αστικών θεμάτων που σχετίζονται με την αντιμετώπιση της πειρατείας. Κατά συνέπεια, η δράση κατά της πειρατείας εδράζει νομικά στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS).

Σε επίπεδο τρίτων Κρατών παρουσιάζεται μια εικόνα προσαρμογής στα νέα δεδομένα προς αντιμετώπιση της κλιμάκωσης των πειρατικών επιθέσεων στον Κόλπο του Άντεν. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με δημοσιεύματα, ένας σημαντικός αριθμός χωρών (Δανία, Νορβηγία, Φινλανδία, Σουηδία, Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Κύπρος, Ηνωμένο Βασίλειο) έχει θεσπίσει ή δρομολογήσει τη θέσπιση νομοθεσίας για την αντιμετώπιση του φαινομένου και την επιβίβαση ενόπλων στα υπό σημαία τους πλοία.

Γ. Αντιμετώπιση

Σε διεθνές επίπεδο, τόσο ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, όσο και ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός (Ι.Μ.Ο.), η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι Η.Π.Α. και άλλα Κράτη, έχουν αναπτύξει πλαίσιο δράσης για το σύγχρονο φαινόμενο της πειρατείας. Συγκεκριμένα, με τα ψηφίσματα 107 και 1816 παρέχεται η δυνατότητα παρέμβασης ακόμα και στα χωρικά ύδατα της Σομαλίας, για παροχή βοήθειας σε πλοίο που απειλείται ή έχει υποστεί πειρατεία ή μεταφέρει ανθρωπιστική βοήθεια.

Σε επίπεδο ΙΜΟ, έχει επισημανθεί ότι αποτελεί αρμοδιότητα και ευθύνη του κράτους της σημαίας του πλοίου να κρίνει τον κατάλληλο τρόπος για την αντιμετώπιση των περιστατικών πειρατείας και ένοπλης ληστείας και πρωτίστως παροτρύνονται οι κυβερνήσεις και οι παράγοντες της ναυτιλιακής βιομηχανίας να εφαρμόζουν τις Βέλτιστες Πρακτικές Διαχείρισης (Best 3 Management Practices-BMPs).

Ωστόσο, δεδομένης της καταγραφόμενης σημαντικής κλιμάκωσης των πειρατικών επιθέσεων και της αύξησης των περιπτώσεων που διάφορες χώρες επιτρέπουν την επιβίβαση ενόπλων στα εμπορικά πλοία που φέρουν τη σημαία τους και διαπλέουν την περιοχή, εκπονήθηκαν και υιοθετήθηκαν οδηγίες μη υποχρεωτικού χαρακτήρα για τους πλοιοκτήτες και τις κυβερνήσεις, προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα επιμέρους ζητήματα που αφορούν στην επιβίβαση ένοπλου προσωπικού φύλαξης στα πλοία.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε) ανταποκρίθηκε στην ανάγκη αντιμετώπισης του σύγχρονου πειρατικού φαινομένου με τη σύσταση της ναυτικής επιχείρησης «ΑΤΑΛΑΝΤΑ», στην οποία τα Κράτη-Μέλη συμμετέχουν δια της αποστολής πολεμικών πλοίων στην περιοχή για προστασία των εμπορικών τους πλοίων αρχικά, αλλά και συνδρομή σε πλοία άλλης σημαίας. Η Ελλάδα συμμετέχει στην επιχείρηση με την περιοδική αποστολή πολεμικού πλοίου.

Η χώρα μας, ως κοινά αναγνωρισμένη ηγέτιδα ναυτιλιακή δύναμη παγκοσμίως, έχει υποστηρίξει σε πολιτικό και επιχειρησιακό επίπεδο, κάθε πρωτοβουλία των Ηνωμένων Εθνών, του ΙΜΟ και της Ε.Ε. αποδεικνύοντας εμπράκτως το ενδιαφέρον της και τη σημασία που αποδίδει για μια αποτελεσματική πολιτική στο θέμα της καταπολέμησης και εξάλειψης της πειρατείας, όπου και αν αυτή εκδηλώνεται, με γνώμονα το σεβασμό πάντοτε στις αρχές της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας και στα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα.

Όσον αφορά τα ζητήματα που έχουν τεθεί στο πλαίσιο του Ο.Η.Ε., του ΙΜΟ και της Ε.Ε., για το θέμα της αυτοάμυνας των πληρωμάτων ή της επιβίβασης ενόπλων (ιδιωτών φρουρών ή στρατιωτικών αγημάτων) στα εμπορικά πλοία για την προστασία πλοίου και πληρώματος η Ελλάδα έχει, κατ’ αρχήν, υποστηρίξει την εφαρμογή των συνιστώμενων Βέλτιστων Πρακτικών Διαχείρισης (Best Management Practices, ΒΜΡ) του ΙΜΟ.

ΙΙ. ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΚΑΙ ΒΑΣΙΚΟΙ ΑΞΟΝΕΣ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΝΟΜΟΥ

Το προτεινόμενο σχέδιο νόμου λαμβάνει υπόψη την κλιμακούμενη αύξηση, σε ένταση και αριθμό, των πειρατικών επιθέσεων κυρίως στη θαλάσσια περιοχή του Κόλπου του Άντεν ενώ δεν παραβλέπεται η ανάγκη αποφυγής τυχόν διαρροών από το εθνικό νηολόγιο εξαιτίας υστέρησης της ελληνικής νομοθεσίας έναντι της αντίστοιχης νομοθεσίας ή των εφαρμοζόμενων πρακτικών εκ μέρους άλλων ναυτιλιακών κρατών,όσον αφορά την προστασία απέναντι στην πειρατεία.

Ειδικότερα, με το παρόν σχέδιο νόμου ρυθμίζεται η παροχή υπηρεσιών ασφάλειας από ένοπλους ιδιώτες φρουρούς σε εμπορικά πλοία υπό ελληνική σημαία. Με τον τρόπο αυτό διαμορφώνονται κανόνες δικαίου και συγκεκριμένο θεσμικό πλαίσιο που καλύπτει θέματα συναφή με τις προϋποθέσεις, τους όρους και τη διαδικασία επιβίβασης και δράσης ενόπλων ιδιωτών σε υπό ελληνική σημαία εμπορικά πλοία προς άμυνα για την

προστασία των επιβαινόντων, του πλοίου και του φορτίου αυτού από επιθέσεις που συνιστούν πειρατεία. Παράλληλα με το παρόν σχέδιο νόμου, όπως είναι αντίστοιχα αναγκαίο, ρυθμίζονται και οι προϋποθέσεις και υποχρεώσεις σύμφωνα με τις οποίες είναι δυνατή η παραμονή ή ο διάπλους εμπορικών πλοίων υπό σημαία τρίτων κρατών, που έχουν λάβει ανάλογα μέτρα και επιτρέπουν την επιβίβαση σε αυτά ενόπλων φρουρών, από την ελληνική επικράτεια.

Σαφώς, η ναυτιλία αποτελεί θύμα των απαραδέκτων σύγχρονων φαινομένων πειρατείας που, όπως προαναφέρθηκε, ήδη λαμβάνουν ανησυχητικές διαστάσεις ως προς την ένταση και τις χρησιμοποιούμενες μεθόδους, χωρίς ταυτόχρονα να μπορεί να αποτελέσει το μέσον για την αναγκαία πλήρη και οριστική εξάλειψή τους. Κατ’ αναλογία, το παρόν σχέδιο νόμου δεν αποτελεί την απάντηση της Ελλάδας στα φαινόμενα αυτά αλλά, αντανακλά την καταστατική υποχρέωση της Ελληνικής Πολιτείας για προστασία πρωτίστως των πληρωμάτων των ελληνικών εμπορικών πλοίων κατά τον διάπλου από θαλάσσιες περιοχές υψηλού πειρατικού κινδύνου. Ταυτόχρονα, η Χώρα μας θα συνεχίσει να υποστηρίζει μέσα στο πλαίσιο της συγκροτημένης διεθνούς κοινότητας τη λήψη αποφασιστικών μέτρων για ασφαλείς θάλασσες.

ΙΙI. ΕΙΔΙΚΟ ΜΕΡΟΣ – ΚΑΤ’ ΑΡΘΡΟ ΑΝΑΛΥΣΗ ΣΧΕΔΙΟΥ ΝΟΜΟΥ

Στο άρθρο 1 κατ’ αρχήν προσδιορίζεται ο σκοπός του νόμου, που είναι η παροχή υπηρεσιών ασφαλείας από ένοπλους ιδιώτες φρουρούς προς άμυνα για την προστασία των επιβαινόντων εμπορικού πλοίου, του ιδίου του πλοίου και του φορτίου αυτού από επιθέσεις που συνιστούν πειρατεία. Για τον ορισμό της έννοιας πειρατεία ισχύουν οι αντίστοιχες διατάξεις της νομοθεσίας και ειδικότερα τα άρθρα 101, 102 και 103 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (ν. 2321/1995 «Κύρωση της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα Δίκαιο της Θάλασσας και της Συμφωνίας που αφορά την εφαρμογή του μέρους ΧΙ της Σύμβασης», Α΄ 136) και το άρθρο 215 του ν.δ. 187/73 περί Κώδικα Δημοσίου Ναυτικού Δικαίου (Α΄ 261). Η παροχή των υπηρεσιών αυτών συνδέεται με την έκδοση άδειας από τον Αρχηγό του Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής, αφού σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία (ν. 3922/2011) η αντιμετώπιση περιστατικών πειρατείας εντάσσεται στην αποστολή του Σώματος αυτού. Τέλος, στο ίδιο άρθρο σαφώς και εμπράκτως αναγνωρίζεται η σημασία και η σπουδαιότητα εφαρμογής των συνιστώμενων Πρακτικών Βέλτιστης Διαχείρισης, χωρίς να ανατρέπεται η μη υποχρεωτική φύση του περιεχομένου αυτών.

Με το άρθρο 2 καθορίζονται τα περί έκδοσης, χρόνου ισχύος, ανανέωσης, ανάκλησης, αναστολής της άδειας που αφορά στην παροχή των υπηρεσιών που ρυθμίζει ο νόμος. Προβλέπεται η καταβολή τέλους υπέρ του ειδικού 5

φορέα της Ελληνικής Υπηρεσίας Διερεύνησης Ναυτικών Ατυχημάτων, για την υποστήριξη του έργου του φορέα αυτού που σχετίζεται άμεσα με την εξασφάλιση της ασφάλειας της ναυσιπλοΐας και με τον τρόπο αυτό, ουσιαστικά το κόστος του τέλους λειτουργεί συνολικά προς όφελος της εμπορικής ναυτιλίας και όλων των εμπλεκομένων με τη δραστηριοποίησή της και ιδιαιτέρως των πλοιοκτητών και των ναυτικών. Η έκδοση της άδειας συνδέεται πέραν από την αίτηση του πλοιοκτήτη ή του διαχειριστή του πλοίου και με ανάλυση του εκτιμώμενου κινδύνου, που διαμορφώνεται αφού ληφθούν υπόψη οι απόψεις του πλοίαρχου του πλοίου, προκειμένου να σταθμίζονται παράγοντες όπως κατασκευαστικά στοιχεία του πλοίου, κατηγορία του μεταφερόμενου φορτίου σε σχέση με την πιθανότητα χρήσης πυροβόλων όπλων κτλ. Η πρόβλεψη για έκδοση της άδειας και στην αγγλική γλώσσα συνδέεται με την ομοίως προβλεπόμενη ανάγκη επίδειξής της και σε αλλοδαπές αρχές. Η παροχή της δυνατότητας ανάκλησης ή αναστολής της ισχύος άδειας που έχει εκδοθεί με Απόφαση των Υπουργών Προστασίας του Πολίτη και Ανάπτυξης Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας (παρ. 4), αντανακλά τη δυναμική του φαινομένου της πειρατείας και τη σκοπιμότητα έγκαιρης και αποτελεσματικής προσαρμογής προς συναφείς εξελίξεις. Καθορίζονται γενικές προϋποθέσεις που αφορούν τους ένοπλους ιδιώτες φρουρούς προς εξασφάλιση του αποδεκτού επιπέδου για την παροχή των υπόψη ιδιαίτερων και σημαντικών, εξ’ απόψεως ανταπόκρισης σε νομικές υποχρεώσεις, υπηρεσιών στον εξειδικευμένο χώρο που αποτελεί το εμπορικό πλοίο. Η πρόβλεψη για σύναψη σύμβασης μεταξύ πλοιοκτήτη ή διαχειριστή πλοίου με εταιρεία η οποία είναι εγκαταστημένη και λειτουργεί νομίμως σε κράτος και διαθέτει αναγνωρισμένη πιστοποίηση ποιότητας (ISO) για την παροχή των υπηρεσιών αυτών παραπέμπει στην ανάληψη εκ μέρους του πλοιοκτήτη ή του διαχειριστή του πλοίου του κόστους παροχής των υπηρεσιών αυτών και παρέχει τη δυνατότητα όπως, μέσω της σύμβασης αυτής, καθορισθούν θέματα αστικής ευθύνης ενώ ταυτόχρονα εξασφαλίζει υψηλά πρότυπα υπηρεσιών και διαδικασιών. Παράλληλα και προς εξασφάλιση εθνικού ενδιαφέροντος συμφερόντων, εφόσον απαιτηθεί, προβλέπεται η δυνατότητα με κοινή Απόφαση των Υπουργών Προστασίας του Πολίτη, Εξωτερικών και Ανάπτυξης Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, να αποκλείεται η έκδοση άδειας για εταιρείες που είναι εγκαταστημένες και λειτουργούν σε συγκεκριμένα κράτη, που θα ορίζονται στην Απόφαση αυτή.

Ομοίως και για τους ίδιους λόγους που αφορούν τη δυναμική του θέματος, αναγκαίες τεχνικές λεπτομέρειες που αφορούν την παροχή των υπηρεσιών που ρυθμίζει ό νόμος και την έκδοση της άδειας προβλέπεται να ρυθμίζονται με την Απόφαση της παραγράφου 6, στην οποία αναφέρονται, όχι εξαντλητικά, σημεία και στοιχεία που θα αφορά η Απόφαση αυτή. Διευκρινίζεται ότι ο αριθμός των ιδιωτών ενόπλων φρουρών σε κάθε πλοίο θα προσδιορίζεται στη βάση της ανάλυσης του εκτιμώμενου κινδύνου σε συνδυασμό με τα χαρακτηριστικά και τις δυνατότητες του πλοίου σε χώρους ενδιαίτησης και, κυρίως, διαθεσιμότητας σωστικών μέσων. Η πρόβλεψη να λαμβάνονται υπόψη οι εκάστοτε ισχύουσες σχετικές οδηγίες και εκθέσεις του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού κατά την έκδοση της Απόφασης αυτής, αντανακλά εμπράκτως, πλέον της δυναμικής του θέματος και το σεβασμό στα διεθνή δρώμενα σε σχέση με το φαινόμενο της πειρατείας. Η παροχή της εξουσιοδότησης για την έκδοση των Αποφάσεων των παραγράφων 7 και 8

σχετίζεται με την ανάγκη ρύθμισης τεχνικών λεπτομερειών ασφάλειας καθώς και όρων και διαδικασιών για την άσκηση επιχειρηματικών δραστηριοτήτων που σχετίζονται με την παροχή υπηρεσιών ασφάλειας από ένοπλους ιδιώτες φρουρούς επί εμπορικών πλοίων, με έμφαση στη δυνατότητα άσκηση της δραστηριότητας αυτής από εταιρείες που λειτουργούν στην Ελλάδα.

Με το άρθρο 3 ορίζεται ότι οι ένοπλοι ιδιώτες φρουροί δεν αποτελούν μέλη του πληρώματος του πλοίου, δηλαδή δεν έχουν σε αυτούς τους εργαζόμενους εφαρμογή οι διατάξεις περί ναυτικής εργασίας που διέπουν τους ναυτικούς – πληρώματα των πλοίων. Επίσης και χωρίς να παραβλέπεται ότι σκοπός του νόμου είναι η προστασία πρωτίστως των πληρωμάτων των ελληνικών εμπορικών πλοίων, με το άρθρο 3 παρέχεται δικαίωμα παλιννόστησης με δαπάνες του πλοιοκτήτη ή του διαχειριστή του πλοίου σε όσους ναυτικούς του πλοίου η διαμορφούμενη κατάσταση εμπνεύσει ανησυχίες. Συναφώς καθορίζεται και διαδικασία ενημέρωσης των ναυτικών αυτών προς άσκηση του δικαιώματός τους. Είναι αυτονόητο ότι οι υπό σύναψη σύμβασης ναυτολόγησης στο πλοίο ναυτικοί, θα ενημερώνονται περί της έκδοσης άδειας για παροχή υπηρεσιών και επιβίβασης στο πλοίο ενόπλων ιδιωτών φρουρών, πριν τη συνομολόγηση της σύμβασης και την αποστολή τους προς εργασία στο πλοίο.

Το άρθρο 4 καθορίζει σαφές και συγκεκριμένο πλαίσιο για την παροχή των ουσιωδών υπηρεσιών εκ μέρους των ιδιωτών ενόπλων φρουρών επί του πλοίου, με αναγνώριση στις εξουσίες του πλοιάρχου ως διοικητού του πλοίου, σύμφωνα με την αντίστοιχη εσωτερική νομοθεσία. Το σύνολο των οριζομένων στο άρθρο αυτό και ιδιαιτέρως η σύνδεση της παροχής των υπηρεσιών αυτών με κίνδυνο που απειλείται για τους επιβαίνοντες, το πλοίο ή το φοτίο, εφόσον αυτός είναι άμεσα επικείμενος και δεν μπορεί αλλιώς να αποτραπεί, σύμφωνα με διαδικασία που καθορίζεται στο Σχέδιο Ασφαλείας του πλοίου, καταδεικνύει την αναγκαία οργάνωση και επισημαίνει το σκοπό του νόμου για προστασία και άμυνα. Ιδιαίτερα η πρόβλεψη για απαγόρευση της χρήσης των όπλων και των πυρομαχικών αν δοθεί εντολή από το Αρχηγείο Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής ή από άλλη ελληνική στρατιωτική αρχή ή αλλοδαπή στρατιωτική αρχή που δρα για την καταπολέμηση της πειρατείας ή αν ο πλοίαρχος δώσει προς τούτο εντολή, αντανακλά όπως και προηγούμενες ρυθμίσεις, τη δυναμική του θέματος χωρίς να εξαρτά την παροχή των προβλεπόμενων από το νόμο υπηρεσιών από την προηγούμενη ύπαρξη τέτοιων εντολών, πλην βέβαια της εντολής του πλοιάρχου. Επισημαίνεται ότι η προβλεπόμενη από το άρθρο αυτό εντολή του πλοιάρχου αποτελεί αναγκαίο μεν στοιχείο και δεν μπορεί να εκληφθεί ως δικαιολογία σε περίπτωση δράσης των ιδιωτών ενόπλων φρουρών κατά παράβαση του ισχύοντος σχετικού νομικού πλαισίου ακόμα και όταν υφίσταται η εντολή αυτή.

Τα άρθρα 5 και 6 ρυθμίζουν υποχρεώσεις πλοιάρχου ελληνικού πλοίου και πλοίου υπό ξένη σημαία εντός της ελληνικής επικράτειας, στα οποία επιβαίνουν ένοπλοι ιδιώτες φρουροί προς παροχή των υπηρεσιών που

ρυθμίζει ο νόμος, ενώ ανάλογες και οι αναγκαίες είναι οι ρυθμίσεις του άρθρου 7 για λόγους που σχετίζονται με την έννοια της αβλαβούς διέλευσης πλοίων, την τάξη και την εθνική ασφάλεια.

Το άρθρο 8 εισάγει τις αναγκαίες ποινικές κυρώσεις σε περίπτωση παράβασης από υπόχρεους των επί μέρους διατάξεων του νόμου, επιφυλασσομένης βέβαια της επιβολής αυστηρότερων κυρώσεων σε περίπτωση παράβασης άλλων ουσιαστικών διατάξεων του ποινικού δικαίου, που σχετίζονται με τη χρήση όπλων και τα αποτελέσματα αυτής. Δεδομένου ότι πλοιοκτήτης, διαχειριστής πλοίου όπως και εταιρεία παροχής υπηρεσιών που προβλέπονται στο νόμο μπορεί να είναι νομικά πρόσωπα, το υποκείμενο για την επιβολή των ποινικών κυρώσεων φυσικό ή φυσικά πρόσωπα, θα ορίζονται στο πλαίσιο έκδοσης της Απόφασης της παραγράφου 6 του άρθρου 2.

Το άρθρο 9 σκοπεύει στη διευκρίνιση της εξειδίκευσης των διατάξεων του υπόψη νόμου σε σχέση με τις ισχύουσες διατάξεις για τη ρύθμιση θεμάτων που αφορούν όπλα, πυρομαχικά, εκρηκτικές ύλες, εκρηκτικούς μηχανισμούς, ιδιωτικές επιχειρήσεις παροχής ασφάλειας και γραφεία ιδιωτικών ερευνών

Στο πλαίσιο των παραπάνω και κατόπιν αυτών, εισηγούμεθα την αποδοχή και ψήφιση του υποβαλλόμενου σχεδίου νόμου

http://www.opengov.gr/yptp/wp-content/uploads/downloads/2011/12/aitiologiki-ekthesi.pdf

Η συνεχώς κλιμακούμενη, τα τελευταία χρόνια, εκδήλωση πειρατικών επιθέσεων σε θαλάσσιες περιοχές του πλανήτη αποτελεί ιδιαίτερο κίνδυνο που απειλεί την ασφάλεια των ναυτικών, των πλοίων και των φορτίων τους.
Η Ελλάδα, ως παγκόσμια ναυτιλιακή δύναμη και χώρα με μεγάλο αριθμό ναυτικών, αντιμετωπίζει την κλιμάκωση του απαράδεκτου σύγχρονου φαινομένου της πειρατείας με το σύνολο των διατιθέμενων θεσμικών, νομικών και μέσων, συμμετέχοντας και επιχειρησιακά σε αντίστοιχες διεθνείς δράσεις.
Ωστόσο, η ένταση της πειρατείας, ιδιαίτερα στη θαλάσσια περιοχή ανοικτά της Σομαλίας, σε συνδυασμό με την αποκόμιση των αναγκαίων συμπερασμάτων από τη μέχρι σήμερα αντιμετώπιση των πειρατικών επιθέσεων, καταδεικνύει την ανάγκη λήψης ειδικών μέτρων για την οφειλόμενη, εκ μέρους της Πολιτείας, προστασία ναυτικών και ελληνικών πλοίων.
Το παρόν σχέδιο νόμου που λαμβάνει υπόψη την αντίστοιχη εθνική και διεθνή νομοθεσία καθώς και τις δράσεις του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΙΜΟ) για το θέμα, όπως οι συνιστώμενες Βέλτιστες Πρακτικές Διαχείρισης (Best Management Practices, ΒΜΡ), προωθείται για δημόσια διαβούλευση με στόχο τη θεσμική ρύθμιση ενός μέτρου που δύναται να λάβει η ναυτιλιακή κοινότητα.
Η παροχή άδειας για την επιβίβαση ενόπλων ιδιωτών φρουρών στα ελληνικά εμπορικά πλοία που διαπλέουν θαλάσσιες περιοχές υψηλού κινδύνου για πειρατική επίθεση, εντάσσεται στα μέτρα της προστασίας των ναυτικών έναντι αυτού του απαράδεκτου σύγχρονου φαινομένου.
Το σχέδιο νόμου, με πρωτοβουλία του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη διαμορφώθηκε μετά από συνεργασία με τα Υπουργεία Εξωτερικών, Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, Εθνικής Άμυνας και Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και αποτελεί ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο διατάξεων σχετικά με τους όρους και τις προϋποθέσεις παροχής υπηρεσιών ένοπλων ιδιωτών φρουρών στα ελληνικά πλοία, τη μεταφοράς και χρήση οπλισμού, τα δικαιώματα των ναυτικών και μέτρα ασφάλειας για την περίπτωση που αντίστοιχες υπηρεσίες παρέχονται και σε πλοία υπό ξένη σημαία που διαπλέουν ή βρίσκονται εντός της ελληνικής επικράτειας.
Ειδικότερα, με το σχέδιο νόμου:
• προβλέπεται ή έκδοση άδειας από τον Αρχηγό του Λιμενικού Σώματος-Ελληνικής Ακτοφυλακής για την παροχή υπηρεσιών ασφαλείας από ένοπλους ιδιώτες φρουρούς προς άμυνα για την προστασία των επιβαινόντων εμπορικού πλοίου, του πλοίου και του φορτίου του από επιθέσεις που συνιστούν πειρατεία.
• καθορίζονται τα περί έκδοσης, χρόνου ισχύος, ανανέωσης, ανάκλησης, αναστολής της άδειας που αφορά στην παροχή των υπηρεσιών που ρυθμίζει ο νόμος.
• προσδιορίζεται η ιδιότητα των ένοπλων ιδιωτών φρουρών έναντι των πληρωμάτων των πλοίων και τα δικαιώματα που οι ναυτικοί έχουν σε περίπτωση επιβίβασης φρουρών.
• προβλέπεται σαφές και συγκεκριμένο πλαίσιο για την παροχή των υπηρεσιών ασφαλείας εκ μέρους των ιδιωτών ενόπλων φρουρών επί του πλοίου, με αναγνώριση στις εξουσίες του πλοιάρχου ως διοικητού του πλοίου, σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία.
• ρυθμίζονται οι υποχρεώσεις πλοιάρχου ελληνικού πλοίου και πλοίου υπό ξένη σημαία εντός της ελληνικής επικράτειας, στα οποία επιβαίνουν ένοπλοι ιδιώτες φρουροί προς παροχή των υπηρεσιών που ρυθμίζει ο νόμος
• θεσμοθετούνται οι αναγκαίες ειδικές ποινικές κυρώσεις σε περίπτωση παράβασης από υπόχρεους των επί μέρους διατάξεων του νόμου.
• διευκρινίζεται η σχέση των διατάξεων του σχεδίου νόμου με ρυθμίσεις της εθνικής μας νομοθεσίας που αφορούν όπλα, πυρομαχικά, εκρηκτικές ύλες, εκρηκτικούς μηχανισμούς, ιδιωτικές επιχειρήσεις παροχής ασφάλειας και γραφεία ιδιωτικών ερευνών.

Η δημόσια διαβούλευση, στην οποία σας καλούμε να συμμετέχετε, θα ολοκληρωθεί στις 8/1/2012 και αφού ληφθούν υπόψη τα αποτελέσματά της, το σχέδιο νόμου θα προωθηθεί προς ψήφιση στη Βουλή των Ελλήνων.

ΦΕΚ 2457 03-11-2011

ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ – ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ

Έχοντας υπόψη τις διατάξεις:

1. Του άρθρου 5 παρ. 7 του ν. 2518/1997 «Προϋποθέσεις λειτουργίας ιδιωτικών επιχειρήσεων παροχής υπηρεσιών ασφαλείας. Προσόντα και υποχρεώσεις του προσωπικού αυτών και άλλες διατάξεις», όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 5 του ν. 3707/2008 (Α΄ 209) «Ρύθμιση θεμάτων ιδιωτικών επιχειρήσεων παροχής υπηρεσιών ασφαλείας και γραφείων ιδιωτικών ερευνών» (Α΄ 164).

2.  Του άρθρου 90 του Κώδικα Νομοθεσίας για την Κυβέρνηση και τα κυβερνητικά όργανα, που κωδικοποι­ήθηκε με το άρθρο πρώτο του π.δ. 63/2005 (Α΄ 98).

3. Του π.δ. 184/7-10-2009 «Σύσταση Υπουργείου Προ­στασίας του Πολίτη και καθορισμός των αρμοδιοτήτων του (Α΄ 213).

4. Του π.δ. 185/6-10-2009 «Ανασύσταση του Υπουργείου Οικονομικών κ.λπ. (Α΄ 213).

5. Την υπ’ αριθμ. Υ350/8-7-2011 απόφαση του Πρωθυ­πουργού «Καθορισμός αρμοδιοτήτων των αναπληρωτών Υπουργών Οικονομικών Φίλιππου Σαχινίδη και Παντελή Οικονόμου» (Β΄ 1603).

6. Το γεγονός ότι από την εφαρμογή της παρούσας απόφασης δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρα­τικού προϋπολογισμού, αποφασίζουμε:

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄

ΒΑΣΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Άρθρο 1

Απαιτούμενα δικαιολογητικά

1. Οι ιδιωτικές επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών ασφα­λείας (Ι.Ε.Π.ΥΑ.) που επιθυμούν να εξετασθεί η καταλ­ληλότητα προσωπικού τους να οπλοφορεί και να υπο­βληθεί σε βασική εκπαίδευση στη χρήση των όπλων, υποβάλλουν το μήνα Δεκέμβριο κάθε έτους στις κατά τόπους αρμόδιες Διευθύνσεις Ασφαλείας ή στις Αστυ­νομικές Διευθύνσεις Χώρας, όπου έχουν την έδρα τους, τα ακόλουθα δικαιολογητικά:

α Αίτηση στην οποία μνημονεύονται τα στοιχεία ταυ­τότητας των προς εξέταση για καταλληλότητα προς οπλοφορία υπαλλήλων: Επίθετο, όνομα, πατρώνυμο, μητρώνυμο, ημερομηνία και τόπος γέννησης, διεύθυνση κατοικίας, αριθμός ταυτότητας ή διαβατηρίου, ημερο­μηνία έκδοσης και εκδούσα αρχή, αριθμός τηλεφώνου και τηλεομοιοτυπίας (fax). Με την αίτηση αυτή η ενδι­αφερόμενη Ι.Ε.Π.Υ.Α. δηλώνει υπεύθυνα ότι αναλαμβάνει να καλύψει το κόστος της εκπαίδευσης, όπως αυτό καθορίζεται στο άρθρο 14.

β. Υπεύθυνη δήλωση εκάστου υπαλλήλου ότι επιθυμεί να συμμετάσχει στον έλεγχο της σωματικής και ψυχικής υγείας, καθώς και στο πρόγραμμα εκπαίδευσης.

γ. Παράβολο πενήντα (50) ευρώ υπέρ του δημοσίου (ανά υπάλληλο).

δ. Τρεις (3) φωτογραφίες κάθε υπαλλήλου, πρόσφατες.

2. Μετά τη λήξη της ως άνω προθεσμίας δεν γίνονται δεκτές αιτήσεις συμμετοχής ή δικαιολογητικά, με την επιφύλαξη της επόμενης παραγράφου.

3. Οι αρμόδιες αστυνομικές υπηρεσίες ελέγχουν τα δικαιολογητικά, μεριμνούν για τη συμπλήρωση ή διόρ­θωση τυχόν ελλείψεων και σφαλμάτων παρέχοντας προθεσμία πέντε (5) εργάσιμων ημερών προς συμπλή­ρωση – διόρθωση και υποβάλλουν αυτά στη Διεύθυνση Εκπαίδευσης του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας, με καταστάσεις κατά αλφαβητική σειρά, τηρώντας στο αρχείο της υπηρεσίας τους φωτοτυπίες των αιτήσεων. Επίσης, καταρτίζουν και αναρτούν πίνακα αιτήσεων με ελλειπή δικαιολογητικά. Όσοι περιλαμβάνονται στον πίνακα αυτό, αποκλείονται από την εκπαίδευση.

4.  Μετά την υποβολή των ως άνω καταστάσεων, οι υποψήφιοι για βασική εκπαίδευση παραλαμβάνουν από τις κατά τόπο αρμόδιες αστυνομικές υπηρεσίες παραπε­μπτικό σημείωμα, σύμφωνα με το παράρτημα Α΄, επί του οποίου επικολλάται μια φωτογραφία τους, προκειμένου να μεταβούν σε δημόσιο νοσηλευτικό ίδρυμα ή ιδιώτες ιατρούς και να υποβληθούν στις υγειονομικές εξετάσεις που αναφέρονται στο σημείωμα. Μετά την διενέργεια της εκάστης εξέτασης που αναφέρεται στο παραπεμπτικό σημείωμα, ο αρμόδιος ιατρός γνωματεύει το αποτέλεσμα αυτής, θέτοντας την υπογραφή και τη σφραγίδα του. Για τις εξετάσεις που διενεργήθηκαν σε δημόσιο νοσηλευτικό ίδρυμα, από τη γραμματεία του ιδρύματος θεωρείται το γνήσιο της υπογραφής των γνωματευόντων ιατρών.

Άρθρο 2

Σύσταση και συγκρότηση ειδικών υγειονομικών επιτροπών

1. Στις Γενικές Αστυνομικές Διευθύνσεις Αττικής και Θεσσαλονίκης, καθώς και σε κάθε Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Περιφέρειας, συνιστάται από μία (1) ειδική επιτροπή, η οποία ενεργεί εξέταση υπαλλήλων Ι.Ε.Π.Υ.Α. που εδρεύουν στην περιοχή δικαιοδοσίας της, για τον έλεγχο της καταλληλότητας τους να φέρουν πυροβόλο όπλο, σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 2518/1997.

2.  Οι ανωτέρω ειδικές επιτροπές συγκροτούνται από έναν (1) αξιωματικό ειδικών καθηκόντων με ειδικότητα ψυχιάτρου, ως πρόεδρο, έναν (1) αξιωματικό ειδικών καθη­κόντων με ειδικότητα ψυχολόγου και έναν (1) αξιωματικό ειδικών καθηκόντων με ειδικότητα παθολόγου, ως μέλη, οι οποίοι προτείνονται από τον Διευθυντή της Διεύθυνσης Υγειονομικού/Α.Ε.Α., με τους αναπληρωτές τους. Χρέη γραμματέα εκτελεί Υπαστυνόμος Β΄ ή Ανθυπαστυνόμος της οικείας Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης.

3. Οι ανωτέρω ειδικές υγειονομικές επιτροπές συγκρο­τούνται, με ετήσια θητεία, τον Απρίλιο κάθε έτους με απόφαση του Προϊσταμένου Επιτελείου του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας.

4.  Οι ειδικές υγειονομικές επιτροπές εξετάζουν και αποφαίνονται σε πρώτο και τελευταίο βαθμό αν οι εξε­ταζόμενοι είναι κατάλληλοι για οπλοφορία. Ειδικότερα, έργο των επιτροπών είναι:

α. Η διερεύνηση με κατάλληλες ψυχοτεχνικές δοκιμα­σίες και συνέντευξη, της εν γένει προσωπικότητας των υποψηφίων και κυρίως της αυτοκυριαρχίας, της συναισθηματικής σταθερότητας, της κρίσης, της αντίληψης και της ικανότητας προσαρμογής στις μεταβαλλόμενες καταστάσεις και απαιτήσεις.

β. Η εξέταση της σωματικής ικανότητας των υποψη­φίων, κρίνοντας ως κατάλληλους για οπλοφορία μόνον αυτούς που δεν παρουσιάζουν καμία διαταραχή της σω­ματικής ικανότητας και εντάσσονται στην πρώτη κατη­γορία σωματικής ικανότητας (1/1), με βάση τα νοσήματα, παθήσεις και βλάβες του Γενικού Πίνακα νοσημάτων, παθήσεων και βλαβών του π.δ. 133/2002 (Α΄ 109), όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει.

5. Οι ειδικές υγειονομικές επιτροπές λειτουργούν εντός του κανονικού ωραρίου εργασίας των Δημοσίων Υπηρεσιών και το έργο τους είναι μη αμοιβόμενο.

Άρθρο 3

Διαδικασία εξέτασης υποψηφίων

1. Με απόφαση του Προϊσταμένου Κλάδου Οργάνωσης και Ανθρώπινου Δυναμικού του Αρχηγείου της Ελληνι­κής Αστυνομίας που αναρτάται στις αστυνομικές υπηρεσίες παραλαβής των δικαιολογητικών και στην ιστοσελίδα της Ελληνικής Αστυνομίας (www.astynomia.gr), καθορίζεται το πρόγραμμα υγειονομικής εξέτασης των υποψηφίων της παρ. 1 του άρθρου 1. Οι υποψήφιοι πα­ρουσιάζονται ενώπιον των επιτροπών του άρθρου 2 σύμφωνα με το ως άνω πρόγραμμα. Στις επιτροπές οι υποψήφιοι προσκομίζουν συμπληρωμένο το παραπε­μπτικό σημείωμα που τους έχει χορηγηθεί.

2. Οι επιτροπές, μετά το πέρας της συνεδρίασης, συ­ντάσσουν και υποβάλλουν στη Διεύθυνση Εκπαίδευσης/ Α.Ε.Α. πρακτικό στο οποίο καταχωρίζονται ονομαστικά οι εξετασθέντες, καθώς και το αποτέλεσμα της εξέ­τασης. Οι επιτροπές παραθέτουν ειδική αιτιολογία για όσους από τους εξετασθέντες αποφαίνονται ότι δεν είναι κατάλληλοι για οπλοφορία.

3. Μετά την παραλαβή του ως άνω πρακτικού, η Δι­εύθυνση Εκπαίδευσης/Α.Ε.Α. συντάσσει και αποστέλλει στις υπηρεσίες παραλαβής των δικαιολογητικών, με κοινοποίηση στη Διεύθυνση Κρατικής Ασφάλειας/Α.Ε.Α. καταστάσεις υπαλλήλων Ι.Ε.Π.Υ.Α. που:

α. Κρίθηκαν ικανοί για οπλοφορία.

β. Κρίθηκαν ότι δεν είναι ικανοί για οπλοφορία, οι οποίοι αποκλείονται της εκπαίδευσης.

Άρθρο 4

Απόρρητο και ασφάλεια αποτελεσμάτων

1. Η εξέταση των υπαλλήλων Ι.Ε.Π.Υ.Α. από τις επιτρο­πές του άρθρου 2 και τα αποτελέσματα των εξετάσεων είναι απόρρητα και η επεξεργασία τους διέπεται από τις διατάξεις του ν. 2472/1997.

2. Τα στοιχεία που αφορούν το προσωπικό που κρίθη­κε ικανό καταστρέφονται με ευθύνη του προέδρου της επιτροπής μετά το πέρας της εξέτασης. Τα στοιχεία εκείνων που κρίθηκαν ότι δεν παρέχουν τα εχέγγυα ορθής χρήσης του πυροβόλου όπλου τηρούνται από τη Διεύθυνση Εκπαίδευσης/Α.Ε.Α.

3. Οι ειδικές επιτροπές του άρθρου 2 και οι καθ’ οιον­δήποτε τρόπο εμπλεκόμενες στη διαδικασία υπηρεσίες λαμβάνουν τα κατάλληλα οργανωτικά και τεχνικά μέτρα για την ασφάλεια του απορρήτου των αποτελεσμάτων.

4.  Η γνώση, επεξεργασία, διαβίβαση των στοιχείων των ανωτέρω εξετάσεων, η διαχείριση και τήρηση της σχετικής αλληλογραφίας, επιτρέπεται μόνο στα πρόσωπα που ορίζονται ειδικά προς τούτο από τον προϊ­στάμενο κάθε υπηρεσίας.

5. Το προσωπικό της Ελληνικής Αστυνομίας το οποίο κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του ή επ’ ευκαιρία

αυτών λαμβάνει γνώση των αποτελεσμάτων των εν λόγω εξετάσεων, οφείλει να τηρεί εχεμύθεια ως προς αυτά και ευθύνεται για κάθε παραβίαση του απορρήτου αυτών.

Άρθρο 5

Περιεχόμενο βασικής εκπαίδευσης

1. Οι υπάλληλοι Ι.Ε.Π.Υ.Α. που κρίθηκαν ικανοί για οπλο­φορία υποβάλλονται σε βασική εκπαίδευση στη Σχο­λή Μετεκπαίδευσης και Επιμόρφωσης της Ελληνικής Αστυνομίας, σύμφωνα με πρόγραμμα που εκπονείται από την Αστυνομική Ακαδημία και εγκρίνεται από τον Προϊστάμενο Κλάδου Οργάνωσης και Ανθρώπινου Δυ­ναμικού του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας.

2. Η βασική εκπαίδευση είναι θεωρητική και πρακτική και η διάρκεια της ορίζεται από δύο (2) έως τρεις (3) εβδομάδες, των πέντε (5) εργασίμων ημερών, με τα εξής γνωστικά αντικείμενα:

α. Στοιχεία βασικών οργανικών διατάξεων που διέπουν το προσωπικό Ι.Ε.Π.Υ.Α.

β. Χρηματαποστολές – Φρούρηση στόχων.

γ. Εκρηκτικά.

δ. Θέματα δημόσιας ασφάλειας.

ε. Στοιχεία Ποινικού Κώδικα, Ποινικής Δικονομίας, Ει­δικών Ποινικών Νόμων.

στ. Στοιχεία ψυχολογίας.

ζ. Ανθρώπινα δικαιώματα.

η. Πρώτες βοήθειες.

θ. Αυτοάμυνα – Αυτοπροστασία.

ι. Οπλοτεχνική – Σκοποβολή.

3. Η βασική εκπαίδευση γίνεται στα χρονικά όρια των ωρών εργασίας του προσωπικού.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄

ΠΕΡΙΟΔΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Άρθρο 6

Απαιτούμενα δικαιολογητικά

1. Οι Ι.Ε.Π.Υ.Α. που επιθυμούν προσωπικό τους το οποίο κατέχει εν ισχύ πιστοποιητικό επιτυχούς ολοκλήρωσης βασικής ή περιοδικής εκπαίδευσης στη χρήση όπλων, να υποβληθεί σε περιοδική εκπαίδευση στη χρήση των όπλων, υποβάλλουν τουλάχιστον έξι (6) μήνες πριν τη λήξη της ισχύος του πιστοποιητικού, τα ακόλουθα δι­καιολογητικά:

α. Τα αναφερόμενα στις περιπτώσεις α’ και γ’ της παραγράφου 1 του άρθρου 1.

β. Φ/α του κατεχόμενου εν ισχύ πιστοποιητικού επιτυ­χούς ολοκλήρωσης προηγούμενης βασικής ή περιοδικής εκπαίδευσης στη χρήση των όπλων.

γ. Φ/α της κατεχόμενης άδειας οπλοφορίας κάθε υπαλλήλου προς εκπαίδευση. Σε περίπτωση που δεν έχει εκδοθεί άδεια οπλοφορίας, υποβάλλεται αντ’ αυτής σχετική υπεύθυνη δήλωση.

δ. Δύο (2) πρόσφατες φωτογραφίες.

2. Μετά τη λήξη της ως άνω προθεσμίας δεν γίνονται δεκτές αιτήσεις συμμετοχής ή δικαιολογητικά, με την επιφύλαξη της επόμενης παραγράφου.

3.  Οι αρμόδιες αστυνομικές υπηρεσίες ελέγχουν τα δικαιολογητικά, μεριμνούν για τη συμπλήρωση ή διόρ­θωση τυχόν ελλείψεων και σφαλμάτων παρέχοντας προθεσμία πέντε (5) εργάσιμων ημερών προς συμπλή­ρωση – διόρθωση και υποβάλλουν αυτά στη Διεύθυνση Εκπαίδευσης του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας, με καταστάσεις κατά αλφαβητική σειρά, τηρώντας στο αρχείο της Υπηρεσίας τους φωτοαντίγραφα των αιτή­σεων. Επίσης καταρτίζουν και αναρτούν πίνακα αιτή­σεων με ελλειπή δικαιολογητικά. Όσοι περιλαμβάνονται στον πίνακα αποκλείονται από την εκπαίδευση.

Άρθρο 7

Διαδικασία εξέτασης υποψηφίων

1. Με απόφαση του Προϊσταμένου Κλάδου Οργάνωσης και Ανθρώπινου Δυναμικού του Αρχηγείου της Ελληνι­κής Αστυνομίας που αναρτάται στις αστυνομικές υπηρεσίες παραλαβής των δικαιολογητικών και στην ιστοσελίδα της Ελληνικής Αστυνομίας (www.astynomia.gr), καθορίζεται το πρόγραμμα εξέτασης των υποψηφίων της παρ. 1 του άρθρου 6 από τις επιτροπές του άρθρου 2 για να ελεγχθεί εάν εξακολουθούν να είναι κατάλληλοι για οπλοφορία.

2. Οι επιτροπές διερευνούν, με κατάλληλες ψυχοτεχνικές δοκιμασίες και συνέντευξη, την εν γένει προσωπικό­τητα των υποψηφίων και κυρίως την αυτοκυριαρχία, τη συναισθηματική σταθερότητα, την κρίση, την αντίληψη και την ικανότητα προσαρμογής στις μεταβαλλόμενες καταστάσεις και απαιτήσεις και αποφαίνονται σε πρώτο και τελευταίο βαθμό για την καταλληλότητα των υποψηφίων για οπλοφορία.

3. Οι επιτροπές, μετά το πέρας της συνεδρίασης, συ­ντάσσουν και υποβάλλουν στη Διεύθυνση Εκπαίδευσης/Α.Ε.Α. πρακτικό στο οποίο καταχωρίζονται ονομα­στικά οι εξετασθέντες, καθώς και το αποτέλεσμα της εξέτασης. Οι επιτροπές παραθέτουν ειδική αιτιολογία για όσους από τους εξετασθέντες αποφαίνονται ότι έπαυσαν να είναι κατάλληλοι για οπλοφορία.

4. Μετά την παραλαβή του ως άνω πρακτικού, η Δι­εύθυνση Εκπαίδευσης/Α.Ε.Α. συντάσσει και αποστέλλει στις υπηρεσίες παραλαβής των δικαιολογητικών, με κοινοποίηση στη Διεύθυνση Κρατικής Ασφάλειας/Α.Ε.Α., καταστάσεις υπαλλήλων Ι.Ε.Π.Υ.Α. που:

α. Κρίθηκαν ότι εξακολουθούν να είναι κατάλληλοι για οπλοφορία.

β. Κρίθηκαν ότι έπαυσαν να είναι κα­τάλληλοι για οπλοφορία, οι οποίοι αποκλείονται της περιοδικής εκπαίδευσης.

5. Για το απόρρητο και την ασφάλεια των αποτελε­σμάτων της εξέτασης της ψυχικής υγείας των υποψηφί­ων προς περιοδική εκπαίδευση, εφαρμόζονται ανάλογα οι διατάξεις του άρθρου 4.

Άρθρο 8

Περιεχόμενο περιοδικής εκπαίδευσης

1. Οι υπάλληλοι Ι.Ε.Π.Υ.Α. που κρίθηκαν, σύμφωνα με τις διατάξεις του προηγούμενου άρθρου, κατάλληλοι για οπλοφορία, υποβάλλονται σε περιοδική εκπαίδευση στη Σχολή Μετεκπαίδευσης και Επιμόρφωσης της Ελληνικής Αστυνομίας, σύμφωνα με πρόγραμμα που εκπονείται από την Αστυνομική Ακαδημία και εγκρίνεται από τον Προϊστάμενο Κλάδου Οργάνωσης και Ανθρώπινου Δυ­ναμικού του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας.

2. Η περιοδική εκπαίδευση είναι θεωρητική και πρα­κτική, στοχεύει στη διατήρηση της φυσικής κατάστασης και ετοιμότητας του προσωπικού αυτού και η διάρκεια της ορίζεται από τρεις (3) έως πέντε (5) ημέρες, επί έξι (6) ώρες ημερησίως στα γνωστικά αντικείμενα των περιπτώσεων α΄ έως γ΄ και θ΄ έως ι΄ της παραγράφου 2 του άρθρου 5.

3. Η περιοδική εκπαίδευση γίνεται στα χρονικά όρια των ωρών εργασίας του προσωπικού.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ΄

ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ – ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΟΜΕΝΩΝ

Άρθρο 9

Υποχρεώσεις των εκπαιδευομένων

1.  Κατά τη διάρκεια της βασικής και της περιοδικής εκπαίδευσης, οι εκπαιδευόμενοι υποχρεούνται:

α. Να παρακολουθούν ανελλιπώς το πρόγραμμα της εκπαίδευσης.

β. Να συμμορφώνονται πλήρως προς τις επιβαλλόμε­νες από το εκπαιδευτικό πρόγραμμα υποχρεώσεις.

2. Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης, υπαίτιας παράβα­σης των ειδικών υποχρεώσεων από τον εκπαιδευόμενο ή άρνησης συμμετοχής σε κάποιο ή μέρος γνωστικού αντικειμένου που προβλέπεται από το πρόγραμμα, η εκπαίδευση διακόπτεται για τον υπαίτιο με απόφαση του Προϊστάμενου Κλάδου Οργάνωσης και Ανθρώπινου Δυναμικού του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας, κατόπιν πρότασης της Σχολής Μετεκπαίδευσης και Επι­μόρφωσης της Ελληνικής Αστυνομίας, με ταυτόχρονη ενημέρωση της αντίστοιχης Ι.Ε.Π.Υ.Α.

3. Εκπαιδευόμενος ο οποίος κωλύθηκε κατά τη βασική ή την περιοδική εκπαίδευση για οποιοδήποτε λόγο, συ­νέχεια ή τμηματικά, για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο από το ένα έβδομο (1/7) του συνόλου των πραγματικών ημερών εκπαίδευσης, όπως αυτές καθορίζονται από το πρόγραμμα, θεωρείται ότι δεν ολοκλήρωσε την εκπαί­δευση και αυτή διακόπτεται με διαταγή του Προϊστα­μένου Κλάδου Οργάνωσης και Ανθρώπινου Δυναμικού του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας, μετά από πρόταση του Διοικητή της Σχολής Μετεκπαίδευσης και Επιμόρφωσης της Ελληνικής Αστυνομίας.

4. Διακοπή της εκπαίδευσης επιτρέπεται, κατ’ εξαίρεση, με έγκριση του Προϊστάμενου Κλάδου Οργάνωσης και Αν­θρώπινου Δυναμικού του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυ­νομίας, κατόπιν αιτιολογημένου αιτήματος της Ι.Ε.Π.Υ.Α. στο προσωπικό της οποίας ανήκει ο εκπαιδευόμενος, μόνο σε έκτακτες περιπτώσεις και κυρίως σε περιπτώσεις ασθένειας ή σοβαρών οικογενειακών λόγων ή ανωτέρας βίας, σε οποιοδήποτε στάδιο της εκπαίδευσης.

Άρθρο 10

Αξιολόγηση των εκπαιδευομένων

1. Οι εκπαιδευόμενοι υποβάλλονται για όλα τα μαθή­ματα που διδάσκονται, πλην των «Αυτοάμυνα-Αυτοπροστασία» και «Οπλοτεχνική-Σκοποβολή», σε γραπτή δοκι­μασία (TEST) με το σύστημα της πολλαπλής επιλογής, σε τουλάχιστον οκτώ (8) ερωτήσεις ανά μάθημα. Για τα μαθήματα «Αυτοάμυνα-Αυτοπροστασία» και «Οπλοτεχνική-Σκοποβολή» υποβάλλονται σε πρακτική εξέταση.

2. Η πρακτική εξέταση για το μάθημα «Αυτοάμυνα-Αυτοπροστασία», περιλαμβάνει ειδικές ασκήσεις προσομοίωσης έργου, σχετιζόμενες με τα καθήκοντα τους, κατά τις οποί­ες αξιολογούνται οι γνώσεις, η διανοητική προετοιμασία, ο βαθμός αντίδρασης και οι δεξιότητες των εκπαιδευομένων, ενώ για το μάθημα «Οπλοτεχνική-Σκοποβολή», περιλαμ­βάνει την αξιολόγηση των γνώσεων των εκπαιδευομένων στη φύλαξη, στη συντήρηση, στις προϋποθέσεις χρήσης των όπλων, στη γνώση των τεχνικών χαρακτηριστικών και στη λειτουργία αυτών, στη σκοπευτική ικανότητα, καθώς και στο γενικότερο τρόπο χειρισμού των όπλων.

3. Οι βαθμοί των μαθημάτων αθροίζονται και το άθροι­σμα διαιρούμενο με τον αριθμό αυτών, δίνει το μέσο όρο (Μ.Ο.) επιτυχίας κάθε εκπαιδευόμενου, οι οποίοι αξιολογούνται μόνο με περιγραφικό χαρακτηρισμό. Ο τελικός χαρακτηρισμός της επίδοσης κλιμακώνεται ως εξής: άριστα από 18,001 μέχρι 20, πολύ καλά από 15,001 μέχρι 18, καλά από 12,001 μέχρι 15, μέτρια από 10,000 μέχρι 12, απαράδεκτα από 0 μέχρι 9,999.

4. Οι εκπαιδευόμενοι με χαρακτηρισμό επίδοσης του­λάχιστον «μέτρια», θεωρούνται ότι ολοκλήρωσαν επιτυ­χώς την βασική εκπαίδευση στην οποία υποβλήθηκαν, τους δίδεται πιστοποιητικό επιτυχούς ολοκλήρωσης της βασικής εκπαίδευσης από τη Σχολή Μετεκπαίδευσης και Επιμόρφωσης της Ελληνικής Αστυνομίας, ενώ αντίγρα­φο αυτού χορηγείται στην Ι.Ε.Π.Υ.Α. που αιτήθηκε την εκπαίδευσή τους.

5.  Οι εκπαιδευόμενοι με επίδοση απαράδεκτα, είτε στο μέσο όρο, είτε στο μάθημα «Οπλοτεχνική – Σκο­ποβολή», θεωρείται ότι δεν ολοκληρώνουν επιτυχώς την βασική εκπαίδευση, δεν λαμβάνουν πιστοποιητικό παρακολούθησης και με μέριμνα της Σχολής Μετεκπαί­δευσης και Επιμόρφωσης της Ελληνικής Αστυνομίας ενημερώνεται εγγράφως η Ι.Ε.Π.Υ.Α. που αιτήθηκε την εκπαίδευσή τους.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ΄

ΔΙΔΑΚΤΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ

Άρθρο 11

Διδακτικό προσωπικό

1. Το διδακτικό προσωπικό που διδάσκει στα προγράμ­ματα βασικής και περιοδικής εκπαίδευσης υπαλλήλων Ι.Ε.Π.Υ.Α. στην οπλοφορία, διορίζεται με απόφαση του Προϊσταμένου Επιτελείου του Αρχηγείου της Ελληνι­κής Αστυνομίας, ύστερα από πρόταση της Αστυνομικής Ακαδημίας, κατά την έναρξη κάθε εκπαιδευτικής περιόδου. Διορισμός διδακτικού προσωπικού μπορεί να γίνει και μεταγενέστερα, εφόσον οι ανάγκες της εκπαίδευσης επιβάλλουν αυτό.

2.  Για κάθε μάθημα διορίζεται ο αναγκαίος αριθμός τακτικών και αναπληρωματικών καθηγητών. Για το σκο­πό αυτό η Σχολή Μετεκπαίδευσης και Επιμόρφωσης της Ελληνικής Αστυνομίας, το πρώτο τρίμηνο κάθε χρόνου ή και εκτάκτως, όταν παρίσταται ανάγκη, ανακοινώνει δια του ημερήσιου τύπου τις ειδικότητες και τα προ­σόντα των καθηγητών που απαιτούνται να καλύψουν τα διδασκόμενα μαθήματα και καλεί αυτούς που επιθυ­μούν να διδάξουν κατά το επόμενο εκπαιδευτικό έτος, να υποβάλουν σχετική αίτηση σ’ αυτή. Δεν απαιτείται ανακοίνωση για τους ομιλητές ολιγόωρων διαλέξεων και τους καθηγητές εκτάκτων βραχυχρόνιων σεμιναρί­ων. Το διορισμένο διδακτικό προσωπικό κατά το πρώτο τρίμηνο κάθε εκπαιδευτικού έτους δηλώνει αν επιθυμεί να συνεχίσει και το επόμενο έτος.

3. Το διδακτικό προσωπικό δεν πρέπει να υπερβαίνει το 67ο έτος της ηλικίας του κατά την 31η Δεκεμβρίου του έτους διορισμού του.

4. Το διδακτικό προσωπικό που δεν προέρχεται από αστυνομικούς, πρέπει να κατέχει τίτλο σπουδών ελληνι­κού ή ισότιμου αναγνωρισμένου αλλοδαπού Πανεπιστη­μίου που να ανταποκρίνεται στο γνωστικό αντικείμενο που καλείται να διδάξει, ενώ συνεκτιμάται και η κατοχή μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών και διδακτορικού διπλώ­ματος ελληνικού ή ισότιμου αλλοδαπού αναγνωρισμέ­νου Πανεπιστημίου, η συγγραφή πρωτότυπης εργασίας σχετικής με το αντικείμενο που ενδιαφέρεται να διδάξει, η διδακτική ικανότητα και πείρα, καθώς και η εν γένει εμπειρία του στο αντικείμενο. Επίσης, πρέπει να έχει την ελληνική ιθαγένεια ή την ιθαγένεια κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να μην έχει στερηθεί τα πολιτικά του δικαιώματα και να έχει το κατάλληλο για δημόσιο λειτουργό ήθος.

5. Για το διορισμό ως διδακτικού προσωπικού εν ενερ­γεία αστυνομικού λαμβάνεται υπόψη η κατοχή πτυχίου Πανεπιστημίου, η ευδόκιμη αποφοίτηση του από το Τμήμα Επαγγελματικής Μετεκπαίδευσης Επιτελών – Στελε­χών ή τη Σχολή Εθνικής Ασφάλειας, η υπηρεσιακή του εμπειρία, καθώς και η συγγραφή εργασιών σχετικών με το διδασκόμενο αντικείμενο. Επιπλέον, ο υποψήφιος πρέπει να έχει αξιολογηθεί ως «εξαίρετος» κατά τα τελευταία τρία έτη και να έχει κριθεί ευμενώς από τα αρμόδια Συμβούλια κατά την τελευταία κρίση και να μην έχει τιμωρηθεί για πειθαρχικά παραπτώματα.

6. Για το διορισμό ως διδακτικού προσωπικού εν συντά­ξει αστυνομικού ή στρατιωτικού απαιτείται ο ενδιαφερό­μενος να έχει αποστρατευθεί ως ευδοκίμως τερματίσας τη σταδιοδρομία του, να διαθέτει επαγγελματική πείρα και μόρφωση στο αντικείμενο που προκύπτει από την υπηρεσία του στο Σώμα και την επιμόρφωση του στο αντι­κείμενο και να διαθέτει διδακτική ικανότητα και πείρα.

7. Όλο το ως άνω διδακτικό προσωπικό αξιολογείται στο τέλος κάθε εκπαιδευτικού έτους από τον Διοικη­τή της Σχολής Μετεκπαίδευσης και Επιμόρφωσης της Ελληνικής Αστυνομίας, λαμβανομένων υπόψη και των εντύπων αξιολόγησης διδακτικού προσωπικού που συ­μπληρώνει το εκπαιδευόμενο προσωπικό μετά τη λήξη εκπαίδευσης. Ο τύπος και το περιεχόμενο του εντύπου καθορίζεται με διαταγή του Διοικητή της Σχολής. Με την ολοκλήρωση της αξιολόγησης του διδακτικού προ­σωπικού ο Διοικητής της Σχολής Μετεκπαίδευσης και Επιμόρφωσης υποβάλλει στο Διευθυντή της Αστυνομι­κής Ακαδημίας τις προτάσεις του για τη διατήρηση ή αντικατάσταση και γενικά το διορισμό του διδακτικού προσωπικού.

8. Η παύση των καθηγητών είναι δυνατή, εάν ανακύ­ψουν σοβαροί λόγοι, των οποίων η ύπαρξη βεβαιώνεται με απόφαση του Εκπαιδευτικού Συμβουλίου της Σχολής Μετεκπαίδευσης και Επιμόρφωσης που υποβάλλεται στο Διευθυντή της Αστυνομικής Ακαδημίας. Τέτοιοι λό­γοι είναι κυρίως, η στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων, η ασυμβίβαστη προς την αξιοπρέπεια του εκπαιδευτικού προσωπικού της Σχολής Μετεκπαίδευσης και Επιμόρ­φωσης συμπεριφορά και η αποχή από την εκτέλεση των καθηκόντων, που δημιουργεί ανωμαλία ή καθυστέρηση στην εκπαίδευση των εκπαιδευομένων. Για την παύση εκδίδεται απόφαση του Προϊσταμένου Επιτελείου του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας, ύστερα από πρό­ταση της Αστυνομικής Ακαδημίας.

9. Το εκπαιδευτικό προσωπικό πρέπει:

α. Να διδάσκει την ύλη που καθορίζεται από το πρό­γραμμα της εκπαίδευσης της Σχολής Μετεκπαίδευσης και Επιμόρφωσης.

β. Να χρησιμοποιεί τα οπτικοακουστικά μέσα της Σχο­λής, όταν τούτο κρίνεται αναγκαίο για την καλύτερη ανάπτυξη του μαθήματος.

γ. Να καταβάλλει κάθε προσπάθεια για την προαγωγή της εκπαίδευσης και να εισηγείται αρμοδίως τη λήψη των αναγκαίων μέτρων.

δ. Να εξασφαλίζει τάξη και πειθαρχία στο διδακτή­ριο, κατά την ώρα της διδασκαλίας και για κάθε πα­ρεκτροπή εκπαιδευομένου να ενημερώνει το Διοικητή της Σχολής.

ε. Να ειδοποιεί έγκαιρα τη Σχολή σε περίπτωση κω­λύματος.

στ. Να ενημερώνει το Διοικητή της Σχολής σχετικά με την πρόοδο των εκπαιδευομένων και να εισηγείται την αντικατάσταση, τροποποίηση και αναθεώρηση των εκ­παιδευτικών προγραμμάτων, με σκοπό την προσαρμογή τούτων προς τις εξελίξεις της επιστήμης.

ζ. Να συμμετέχει στη συνέλευση του διδακτικού προσωπικού την οποία συγκαλεί ο Διοικητής της Σχολής και στην οποία παρίστανται ο Διευθυντής της Αστυνομικής Ακαδημίας

Άρθρο 12

Αποζημίωση διδακτικού προσωπικού και εκπαιδευόμενων

1.  Οι δαπάνες μετακίνησης, ημερήσιας αποζημίω­σης και διανυκτέρευσης του διδακτικού προσωπικού καθορίζονται σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις. Το ωρομίσθιο του εκπαιδευτή καθορίζεται σύμφωνα με τα αναφερόμενα στο άρθρο 1 της αριθμ. 2146142/0022/ 27-9-2004 (Β΄ 1490) κοινής υπουργικής απόφασης όπως ισχύει μετά τις διατάξεις των ν. 3833/2010 (Α΄ 40) και 3845/2010 (Α΄ 65).

2. Η εκπαίδευση των υπαλλήλων των Ι.Ε.Π.Υ.Α. στη χρή­ση των όπλων στη Σχολή Μετεκπαίδευσης και Επιμόρ­φωσης της Ελληνικής Αστυνομίας γίνεται στα χρονικά όρια των ωρών εργασίας του προσωπικού.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ε΄

ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 13

Ελάχιστος αριθμός εκπαιδευομένων

Προκειμένου να πραγματοποιηθεί βασική ή περιοδι­κή εκπαίδευση απαιτείται η συμμετοχή τουλάχιστον 15 υπαλλήλων Ι.Ε.Π.Υ.Α.

Άρθρο 14

Δαπάνες εκπαίδευσης

1. Οι δαπάνες που προκαλούνται για την πραγματοποί­ηση της βασικής και περιοδικής εκπαίδευσης βαρύνουν αναλογικά τις Ι.Ε.Π.Υ.Α. που υπέβαλλαν αίτηση για τη συμμετοχή υπαλλήλων τους στην εκπαίδευση και κα­θορίζονται ως εξής:

α. Βασική εκπαίδευση: Τριακοσίων (300) ευρώ, ανά εκπαιδευόμενο για κάθε πενθήμερη εβδομάδα εκπαί­δευσης σε διδακτήριο δεκαπέντε ατόμων.

β. Περιοδική εκπαίδευση: Εκατόν ογδόντα (180) ευρώ, ανά εκπαιδευόμενο για τριήμερη εκπαίδευση σε διδα­κτήριο δεκαπέντε ατόμων, με ανάλογη προσαύξηση για κάθε επιπλέον ημέρα εκπαίδευσης.

Σε περίπτωση εκπαίδευσης με τη συμμετοχή περισ­σοτέρων των δεκαπέντε ατόμων ανά διδακτήριο, τα ανωτέρω ποσά επιμερίζονται ανάλογα δια του αριθμού αυτών.

2. Οι δαπάνες της εκπαίδευσης καταβάλλονται εξ ολο­κλήρου πριν την έναρξη της εκπαίδευσης. Σε περίπτωση μη πλήρους καταβολής των οικείων δαπανών μέχρι την έναρξη της εκπαίδευσης, δεν λαμβάνει χώρα εκπαίδευ­ση κανενός εκ των υπαλλήλων της οικείας ΙΕΠΥΑ και τα χρήματα που κατεβλήθησαν της επιστρέφονται ως αχρεωστήτως καταβληθέντα, ως έσοδα του Δημοσίου σε οποιαδήποτε Δ.Ο.Υ. Αντίγραφο του διπλοτύπου εί­σπραξης αποστέλλεται στη Διεύθυνση Οικονομικών του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας προκειμένου να αιτηθεί την ισόποση εγγραφή πίστωσης στον προϋπο­λογισμό της Ελληνικής Αστυνομίας. Η όποια εκπαίδευση θα ενεργοποιείται όταν θα ενημερώνεται από τη Διεύ­θυνση Οικονομικών/Α.Ε.Α. η Διεύθυνση Εκπαίδευσης/ Α.Ε.Α. για την εγγραφή ισόποσων με τα σχετικά διπλό­τυπα είσπραξης πιστώσεων στους σχετικούς Κ.Α.Ε. του προϋπολογισμού εξόδων της Ελληνικής Αστυνομίας.

3.  Σε κάθε περίπτωση διακοπής της βασικής ή της περιοδικής εκπαίδευσης εκπαιδευόμενου υπαλλήλου Ι.Ε.Π.Υ.Α., η τελευταία υποχρεούται να καταβάλει όλα τα συναφή έξοδα, όπως καθορίζονται στην παρ. 1.

4. Σε περίπτωση διακοπής της εκπαίδευσης για κά­ποιον από τους λόγους που αναφέρονται στην παρ. 2 του άρθρου 9, δεν επιτρέπεται η συμμετοχή του εκπαιδευομένου σε πρόγραμμα εκπαίδευσης στα όπλα για χρονικό διάστημα δύο ετών από την ημερομηνία διακοπής της εκπαίδευσης.

5. Αν η διακοπή της εκπαίδευσης οφείλεται σε κάποιον από τους λόγους της παρ. 4 του άρθρου 9 ο εκπαιδευ­όμενος, εφόσον υποβληθεί νέο αίτημα από την Ι.Ε.Π.Υ.Α. που κατέβαλε τα έξοδα της εκπαίδευσης σύμφωνα με την παρ. 1, δύναται να επαναλάβει την εκπαίδευση σε επόμενη εκπαιδευτική σειρά χωρίς τη καταβολή δαπα­νών εκπαίδευσης, εφόσον κριθεί ότι εξακολουθεί να εί­ναι ικανός για οπλοφορία από τις επιτροπές του άρθρου 2 ενώπιον των οποίων θα παραπεμφθεί εκ νέου.

Άρθρο 15

Ισχύς χορηγούμενου πιστοποιητικού

1. Το πιστοποιητικό επιτυχούς ολοκλήρωσης της βα­σικής και της περιοδικής εκπαίδευσης έχει ισχύ τρία (3) έτη.

2. Σε περίπτωση που υποβλήθηκε εμπρόθεσμα αίτηση ΙΕΠΥΑ για περιοδική εκπαίδευση προσωπικού της χωρίς να πραγματοποιηθεί εντός της τριετούς ισχύος του πιστοποιητικού παρακολούθησης της βασικής ή της προηγηθείσας περιοδικής εκπαίδευσης παρατείνεται αυτοδίκαια η ισχύς του κατεχόμενου πιστοποιητικού, μέχρι την έναρξη της επόμενης εκπαιδευτικής περιόδου περιοδικής εκπαίδευσης.

Άρθρο 16

Ανάκληση αδειών οπλοφορίας

Σε περίπτωση που δεν ολοκληρωθεί η περιοδική εκ­παίδευση υπαλλήλων ΙΕΠΥΑ που κατέχουν άδεια οπλο­φορίας, η Σχολής Μετεκπαίδευσης και Επιμόρφωσης της Ελληνικής Αστυνομίας ενημερώνει τις Διευθύνσεις Κρατικής Ασφάλειας και Εκπαίδευσης του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας, καθώς και τις κατά τόπον αρμόδιες αστυνομικές αρχές που χορήγησαν στους εκπαιδευόμενους άδεια οπλοφορίας, προκειμένου οι τελευταίες να κινήσουν τη διαδικασία ανάκλησής της.

Άρθρο 17

Έναρξη ισχύος

Η ισχύς της παρούσας απόφασης αρχίζει από τη δημοσίευσή της στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Εκδίδομε τον ακόλουθο νόμο που ψήφισε η Βουλή:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄
ΓΕΝΙΚΟ ΜΕΡΟΣ
Άρθρο 1
Αρχή της επαγγελματικής ελευθερίας
1. Για την πρόσβαση σε επαγγέλματα και την άσκησή
τους ισχύει η αρχή της επαγγελματικής ελευθερίας (άρθρο
5 παρ. 1 του Συντάγματος).
2. Οι διατάξεις της ισχύουσας νομοθεσίας που αφορούν
στην πρόσβαση και την άσκηση επαγγελμάτων επιβάλλεταινα ερμηνεύονται σε αρμονία προς την αρχή της
επαγγελματικής ελευθερίας και της προστασίας του ανταγωνισμού. Διατάξεις που προβλέπουν περιορισμούς στην
πρόσβαση και την άσκηση επαγγελμάτων είναι στενώς
ερμηνευτέες.
Άρθρο 2
Κατάργηση αδικαιολόγητων περιορισμών
στην πρόσβαση και την άσκηση επαγγελμάτων
1. Οι προβλεπόμενοι στην ισχύουσα νομοθεσία περιορισμοί που αφορούν στην πρόσβαση και την άσκηση επαγγελμάτων, πέραν εκείνων των επαγγελμάτων για τα οποία
διαλαμβάνεται ρύθμιση στο κεφάλαιο Β΄ του παρόντος,
καταργούνται μετά την πάροδο τεσσάρων (4) μηνών από
τη δημοσίευση του παρόντος.
2. Ως περιορισμοί, κατά την έννοια της προηγούμενης
παραγράφου, νοούνται οι εξής:
α) Η ύπαρξη, δυνάμει προβλέψεως νόμου, περιορισμένου
αριθμού προσώπων τα οποία δικαιούνται να ασκήσουν το
επάγγελμα σε όλη την επικράτεια ή σε ορισμένο γεωγραφικό διαμέρισμα, είτε ο αριθμός αυτός ορίζεται ευθέως
είτε προσδιορίζεται εμμέσως βάσει πληθυσμιακών ή άλλων κριτηρίων και χορήγηση διοικητικής αδείας για την
άσκηση του επαγγέλματος μόνο προς συμπλήρωση του
αριθμού τούτου.
β) Η εξάρτηση της χορηγήσεως διοικητικής αδείας για την
άσκηση επαγγέλματος από την εκτίμηση της διοικητικής
αρχής ως προς την ύπαρξη πραγματικής ανάγκης προς τούτο, που θεωρείται συντρέχουσα όταν η προσφορά υπηρεσι

Συνολικά 4 καταχωρήσεις

Άρθρο 1. – Ποινικά δικαστήρια.

Ποινική δικαιοδοσία ασκούν τα εξής δικαστήρια: α) Τα πταισματοδικεία. β) τα πλημμελειοδικεία. γ) τα δικαστήρια των ανηλίκων. δ) τα κακουργιοδικεία. ε) τα εφετεία. στ) ο Άρειος Πάγος ως ακυρωτικό.

Άρθρο 2. – Εξαιρέσεις από την ποινική δικαιοδοσία.

Στη δικαιοδοσία των ελληνικών ποινικών δικαστηρίων δεν εμπίπτουν: α) Οι αρχηγοί των ξένων κρατών. β) Οι διπλωματικοί αντιπρόσωποί τους που είναι διαπιστευμένοι στην Ελλάδα. γ) Το προσωπικό της διπλωματικής αντιπροσωπείας ξένου κράτους που είναι διαπιστευμένο στην Ελλάδα. δ) Τα μέλη της οικογένειας των προσώπων που αναφέρονται στα στοιχεία α και β και κατοικούν μαζί τους. ε) Το υπηρετικό προσωπικό των προσώπων που αναφέρονται στα στοιχεία α και β, όταν έχει την ίδια υπηκοότητα και στ) Όλα τα άλλα πρόσωπα που απολαμβάνουν το προνόμιο της ετεροδικίας με βάση είτε συμβάσεις που έχουν συναφθεί με άλλα κράτη είτε διεθνή έθιμα που γίνονται αποδεκτά από όλα τα κράτη.

ΔΕΥΤΕΡΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ – Τα ποινικά δικαστήρια.

Άρθρο 3. – Πταισματοδικεία.

1. Κάθε ειρηνοδικείο είναι ταυτόχρονα και πταισματοδικείο, με την προϋπόθεση ότι στην ίδια περιφέρεια δεν υπάρχει ειδικό πταισματοδικείο. 2. Ο πταισματοδίκης: α) δικάζει τα πταίσματα, εκτός από εκείνα που υπάγονται με ειδικές διατάξεις σε άλλο δικαστήριο ή δημόσιο όργανο. β) ενεργεί προανάκριση για κάθε έγκλημα σύμφωνα με τις διατάξεις αυτού του κώδικα. γ) ενεργεί προκαταρκτική εξέταση ύστερα από παραγγελία του εισαγγελέα (άρθρα 31 και 33 παρ.1).

Άρθρο 4. – Δικαστήρια των πλημμελειοδικών.

1. Κάθε δικαστήριο πρωτοδικών είναι ταυτόχρονα και δικαστήριο πλημμελειοδικών. 2. Στη δικαιοδοσία των δικαστηρίων των πλημμελειοδικών ανήκει: α) η ανάκριση• ανακριτές διορίζονται ένας ή περισσότεροι πλημμελειοδίκες σύμφωνα με τις διατάξεις του οργανισμού των δικαστηρίων• σε έναν από τους ανακριτές, που ορίζεται ειδικά γι’ αυτό το σκοπό, ανατίθεται η ανάκριση κατά ανηλίκων (άρθρο 7) β) η άσκηση της εξουσίας του δικαστικού συμβουλίου.

Άρθρο 5. – Τριμελή πλημμελειοδικεία.

1. Το δικαστήριο των πλημμελειοδικών αποτελείται από τρεις τακτικούς δικαστές. Επιτρέπεται η αναπλήρωση ενός μόνο δικαστή από πάρεδρο στο πρωτοδικείο, από πταισματοδίκη ή από ειρηνοδίκη, όταν για οποιονδήποτε λόγο είναι αδύνατη αυτή η σύνθεση. Αν ο πρόεδρος προβλέπει ότι κάποια δίκη θα διαρκέσει πολύ, μπορεί να προσλάβει έως δύο συμπαρεδρεύοντες δικαστές για την αναπλήρωση εκείνων των δικαστών για τους οποίους τυχόν θα προκύψει κώλυμα κατά τη διάρκεια της δίκης. Σε περίπτωση κωλύματος του προέδρου, την προεδρία την αναλαμβάνει ο αρχαιότερος από αυτούς που απομένουν, ανάμεσα στους οποίους περιλαμβάνονται και οι συμπαρεδρεύοντες. 2. Η εκδίκαση των πλημμελημάτων, των πταισμάτων και των εφέσεων που αναφέρονται στο άρθρο 112 ανήκει στη δικαιοδοσία του τριμελούς πλημμελειοδικείου.

Άρθρο 6. – Μονομελή πλημμελειοδικεία.

Το μονομελές πλημμελειοδικείο συγκροτείται από ένα πλημμελειοδίκη, που ορίζεται κάθε τρίμηνο από την ολομέλεια του δικαστηρίου μαζί με έναν ή περισσότερους αναπληρωτές από τους πλημμελειοδίκες. Ο πρόεδρος των πρωτοδικών μπορεί να δικάσει ως μόνος πλημμελειοδίκης. Η δικαιοδοσία του μονομελούς πλημμελειοδικείου ορίζεται στο άρθρο 114. Στο ίδιο δικαστήριο πλημμελειοδικών είναι δυνατό να λειτουργούν και περισσότερα μονομελή. Ως τόπος συνεδριάσεων του μονομελούς, όταν συνεδριάζει εκτός έδρας, ορίζεται πάντοτε κάποια έδρα ειρηνοδικείου με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης και μετά γνωμοδότηση της ολομέλειας του αρμόδιου δικαστηρίου πρωτοδικών και του εισαγγελέα εφετών. Με την ίδια διαδικασία μπορεί να οριστεί και άλλος τόπος συνεδριάσεων, εκτός έδρας ειρηνοδικείου, αν υπάρχουν σ’ αυτόν οι κατάλληλες συνθήκες για συνεδρίαση δικαστηρίου και συζήτηση των υποθέσεων.

ΚΩΔΙΚΑΣ_ΠΟΙΝΙΚΗΣ_ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ_ΠΡΩΤΟ_ΒΙΒΛΙΟ